Piramiden

Ik was in Caïro en startte waar iedereen start: bij de piramiden.

Over de piramiden is veel onzin verkondigd maar inmiddels heeft men een aardig beeld van hoe ze zijn gebouwd. Daar waren geen buitenaardse levensvormen voor nodig. Wel een paar goede ingenieurs, veel mankracht en een berg geld hoger dan de piramiden zelf.

Piramiden zijn grafmonumenten maar de rust van een kerkhof moet je in Gizeh niet zoeken. Dagelijks klitten duizenden bezoekers samen rond de tombes. De bordjes “Gelieve niet te beklimmen” staan er niet voor niets.

Dat doet niets af van de betovering. Juist de hordes toeristen zorgen voor perspectief. Ze tonen hoezeer deze dodenstad is ontworpen op maat van de goden. Een buslading flinke Amerikanen verzinkt in het niet. Zelfs de metropool Caïro lijkt een eerbiedwaardige afstand in acht te nemen. Het woord “monumentaal” krijgt hier een nieuwe dimensie.

Vanuit sommige hoeken gezien, lijken de piramiden knus tegen mekaar aan te schurken. Misschien zijn ze toch wat ongerust over die ziedende heksenketel om hen heen. Het is hier de afgelopen 4 à 5.000 jaar nog nooit zo druk geweest.